"โลกนี้เป็นที่ที่เดียวที่เรามีสิทธิที่จะเลือก! เลือกที่จะคิด เลือกที่จะพูด เลือกที่จะทำ แต่เราไม่อาจรู้ถึงผลลัพธ์ที่เกิดจากการเลือกนั้นได้ ดังนั้นขอให้เราคิด พูด และทำ แต่สิ่งที่ดีๆ โดยอย่าคาดหวังถึงผลลัพธ์ที่จะได้ แต่จงภูมิใจ ดีใจ และมั่นใจในสิ่งที่เราได้ตัดสินใจเลือกด้วยตัวของเราเอง" @--แสงตะวัน--@

เนื่องจากงานที่คิดว่าจะต้องใช้เวลานาน กลับไม่นานอย่างที่คิดครับ ช่วงนี้เลยพอจะมีเวลามาทำเพลงต่อ ระหว่างที่รอผลตอบรับ Paper ก็ขอทำเพลงไปเรื่อย ๆ แล้วกัน ใครมี Concept เำำพลงอะไรดี ๆ โพสมาได้เลยครับ

เพลง แล้วเธอจะเจอตัวเอง
เนื้อร้อง ตะวันธรรม
ทำนอง/ร้องนำ วิเนตร วัฑฒนะพงศ์

หากเธอตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้
อย่าหวังว่ามีแต่สิ่งที่ดีเรื่อยไป
ชีวิตต้องเจอคลื่นลมฟ้าร้องมากมาย
ไม่ง่ายสบายดั่งที่ตัวเธอต้องการ

เมื่อคราเมื่อเธอต้องเจอเรื่องราวคับขัน
อย่าลืมคำฉันแล้วทำใจให้เบิกบาน
ชีวิตเป็นสิ่งท้าทายกว่าที่คาดการณ์
แต่อีกไม่นานเธอจะค้นพบตัวเอง

* เมื่อใดที่เธอได้เจอตัวเองภายใน
จิตจะสดใสและไม่หวั่นไหวกลัวเกรง
สิ่งที่ผ่านมา นั่นมันก็คือบทเพลง
ที่ได้บรรเลงด้วยยอดฝีมือซาตาน

** อย่าลืมว่าเธอก็คือผู้มีบุญญา
จุตติลงมาเพื่อทำให้โลกตระการ
จงใช้ปัญญาที่สั่งสมมายาวนาน

เอามาฝากกันก่อนพักยาวครับ สู้ ๆ แล้วจะกลับมาทำงานเพลงอย่างเต็มตัวครับ

-------------------------------------------------

......

มีใครในที่นี้รู้ม่าง ว่าเปลี่ยนรูปโปรไฟล์ ในนี้ตรงไหนอ่ะค่ะ....

ขอบคุณค้า....

เนื่องจากด้วยวันและเวลามีน้อยลงไปทุกที เมื่อมามองดูงานป.เอกของตัวเองเริ่ม ย่ำอยู่กับที่แล้ว
ก็เลยขอประกาศพักยาวครับ พักครั้งนี้กลับมาอีกทีคงเ็ป็นปลายเดือน พฤษภาคมโน่นเลย เอาแบบทีเดียวจบ จะได้มาลุยตรงนี้แบบจริงจังสักที

อีก 3 เดือนเจอกันครับทุกท่าน

เขียนแล้วเอาไป post ไว้ที่ dmc.tv แล้ว ไหนๆ ก็เขียนแล้วก็เอามา post blogs ของตัวเองด้วยแล้วกัน ติดตามชมได้นะครับ เป็นแนวเขียนที่เพิ่งลองดู ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ. ที่นี้ด้วย เด้อ ครับ เด้อ
----------------------------------------------------------
วันนี้ได้มีโอกาสไปร่วมในพิธีขอขมาที่วัดครับ เลยถือโอกาสมาเล่าให้ฟัง

หลังจากพยายามตีกลองรบซะนาน ก็ทำให้รู้แล้วว่าจริงข้าศึกได้ยึดฐานที่มั่นหลักไว้ได้แล้ว ซึ่งไอ้เจ้าข้าศึกตัวฉกาจก็คือใจเราเอง ดังนั้น การตีกลองรบก็ไม่มีผลอะไรในกาารทำศึกใหญ่หลวงครั้งนี้ (แล้วจะกล่าวทำไมหว่ะเนี่ย) เข้าเรื่องๆ

บทนำ...
อ่านเจอในกระทู้ dmc.tv เรื่องอาการเบื่อ การเซ็ง มีสาธุชนท่านหนึ่งเข้าไปกราบหลวงพ่อ แล้วบ่นว่าตอนนี้เบื่อชีวิตมากๆ ไม่อยากทำอะไรเลย มันเบื่อไปหมด หลวงพ่อท่านก็ยิ้มๆ แล้วตอบกลับมาว่า "แล้วเคยเบื่ออารมณ์นั้นบ้างหรือเปล่า" ซึ่งทำให้สาธุชนทั้งนั้นงงๆ กับคำตอบ

ความเป็นมาของปัญหา...

เพิ่งขึงหนังกลองเสร็จ กับซื้อไม้กลองมาแล้ว
กะว่าจะตีกลองรบ แต่นึกไปนึกมา "ใครหว่าคือศัตรู"

ก็นั่งคิดอยู่เป็นเพ-ลานานจึงได้คำตอบว่า "ข้าศึกก็คือใจเราเอง"
เหม่มิน่า รบเท่าไหร ก้ไม่ชนะ เพราะรบผิดจุดนี่เอง

ดังนั้นเมื่อรู้ตัวข้าศึกที่แท้จริงแล้ว ก็ลุยกันซะที แต่การรบครั้งนี้
ไม่ได้ใช้กำลัง ไม่ได้ต้องการให้ศัตรูพ่ายแพ้ เพียงแต่ต้องรบด้วยความสงบ
รบด้วยความสุข รบด้วยความใส รบด้วยความสว่าง และยึดคืนพื้นที่ใจกลับมาให้ได้

แต่อย่าลืมว่าข้าศึกมันแซงซึมในใจมากว่า สามสิบกว่าปีแล้ว ที่สำคัญช่วงหลังมันยึดครอง
ฐานที่มั่นหลักได้แล้วด้วย ดังนั้นมันก็ต้องใช้เวลาในการยึดคืนซะหน่อย และต้องรบด้วยความ

เหม่เรื่องมันมากจริงๆ กว่าจะรบเนี่ย แล้วนี่ต้องซื้อหนังกลองมาก่อนเปล่าว่ะ กว่าจะไ้ด้ตี ได้รบ พอดี ข้าศึกมาตัดคอแล้ว ฮิ ฮิ

ทำไงได้หว่ะ กว่าจะได้ตีกลอง กว่าจะได้รบ นั่งตีพุงอยู่เป็นปี ดังนั้นมันก็ต้องยีดเส้นยึดสายกันซะหน่อย นี่คือที่มาของโครงการ "narsat ฯ until 25 Jan 2010" ไม่ต้องถามว่าวันที่ 25 คือวันอะไร เพราะมันคือวันชี้ชะตาว่าจะอยู่หรือจะจบ (ไม่มีจะไป เพราะเป็นจำพวกไล่ยังไงก็ไม่ไป ฮ่า ฮ่า)

พองาม พองาม ไปตั้งใจต่อดีกว่า :-)

"ลั่นกลองรบ สู้ศึกอย่างมาดมั่น
ตามหาฝัน ทีมันหายสาบสูญ
เมืื่อคิดได้ ก็รีบกลับตัวหมุน
ตัวยังอุ่น ยังไม่ตาย ก็สู้ไป"