เขียนแล้วเอาไป post ไว้ที่ dmc.tv แล้ว ไหนๆ ก็เขียนแล้วก็เอามา post blogs ของตัวเองด้วยแล้วกัน ติดตามชมได้นะครับ เป็นแนวเขียนที่เพิ่งลองดู ถ้าผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ. ที่นี้ด้วย เด้อ ครับ เด้อ
----------------------------------------------------------
วันนี้ได้มีโอกาสไปร่วมในพิธีขอขมาที่วัดครับ เลยถือโอกาสมาเล่าให้ฟัง

บรรยากาศเมื่อเดินเข้าไปในพิธีซึ่งมีผู้ปกครองนาคธรรมทายาทนั่งรอคอยพิธีกรรมที่สำคัญยิ่งในชีวิตของผู้ซึ่งเป็นบิดาและมารดาหรือแม้กระทั่งผู้ปกครองของเหล่านาคธรรมทายาท ผู้ซึ่งตัดแ้ล้วซึ่งเครืองพันธนาการที่ผูกมัดชีวิต ผู้ซึ่งตัดสินใจแน่วแน่ที่จะบวชในครั้งนี้ และผ่านการฝึกอบรมตนเองอย่างยิ่งยวดเพื่อที่จะได้เป็นพระแท้ ได้เป็นสมบัติอันล้ำค่ำของพระพุทธศาสนาของประเทศไทยของเรา ภาพที่เห็นในเบื้องแรกคือใบหน้าอันยิ้มแย้มแจ่มใสของเหล่าผู้ปกครอง เพื่อนสนิท หรือแม้แต่กระทั่งเด็กเล็กๆ ที่วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน หรือภาพคุณแม่คุณพ่อผู้ปกครองที่นั่งอยู่บนเสื่อตามแนวที่เตรียมไว้ หรือบางท่านที่สุขภาพไม่ดีก็นั่งอยู่บนรถเข็นด้วยท่าทางอันสงบนิ่ง แต่ทุกท่านล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความสดชื่น สดใสและเฝ้ารอเวลาที่เค้าเหล่านั้นรอคอยมานานแสนนาน

เมื่อถึงเวลาพิธีกรรม พิธีกรก็เชิญชวนให้ผู้ปกครองทุกท่านได้หลับตานั่งสมาธิเพื่อเป็นการกลั่นใจให้ใสๆ เพื่อที่จะเป็นภาชนะรองรับบุญอันยิ่งใหญ่ที่จะมาถึงในไม่ช้า ภาพที่สดใด เสียงที่ดังจากการคุยกันเมื่อสั่งครู่กลับเงียบลง เหลือเพียงเสียงนกที่ร้องสลับไปกับความเงียบด้วยบรรยากาศแห่งความสงบเย็นสบาย และเมื่อพิธีกรได้เริ่มอ่านบทกลอนกล่าวถึงการได้บวชเพื่ออบรมตนเองในครั้งนี้ เหล่านาคธรรมทายาทก็ได้เริ่มเดินเยื่องกายเข้ามายังพรมแดงที่ถูปูราดไว้ ด้วยอาการอันสงบนิ่งและสง่างาม เหล่าชายผู้ได้โอกาสที่ได้เข้าร่วมพิธีมีทุกช่วงอายุ ตั้งแต่วัยรุ่นที่ยังแข็งแรงและผู้มีอายุมาก แต่ท่านเหล่านั้นมีสิ่งที่เหมือนกันคือ หัวใจที่แข้้มแข็ง ที่ได้ผ่านการฝึกฝนอบรมตนเองอย่างแข็มข้นในเบื้องต้น และพร้อมที่จะได้รับการฝึกฝนอบรมตนเองเป็นพระแท้ เป็นธรรมทายาท เป็ฯบุตรแห่งพระพุทธองค์ ต่อไปในเพศสมณะต่อไปในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เมื่อนาคธรรมทายาทได้เดินจนมาหยุดที่หน้าผู้ปกครอง เบื้องหน้าของผู้ปกครองคือบาตรและผ้าไตรจีวร ที่นาคธรรมทายาทจะได้รับมอบจากบุคคลอันเป็นที่รักยิ่ง บุคคลผู้ให้กำเนิด บุคคลที่ผมกล้าจะใช้คำว่ารักได้อย่างแท้จริง เพราะเมื่อเทียบกับความรักของหนุ่มสาวที่มอบให้กันแล้ว ไม่สามารถเทียบกับความรักที่บิดามารดามีให้กับบุตรเลย เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้นเหล่านาคธรรมทายาทก็ได้หันมาหาผู้ปกครองและนั่งคุกเข่าลง พิธีกรให้สัญญาณให้นาคธรรมทายาทกราบผู้ปกครอง ผมว่านี้คือภาพแห่งความทรงจำภาพหนึ่งทีเดียว ในใจผมนึกว่าการที่เราจะได้ทดแทนบุญคุณของคุณพ่อคุณแม่ด้วยการกระทำต่างๆ มันก็มีอยู่ด้วยกันหลากหลายวิธี แต่ภาพที่ผมได้เห็นเหล่านาคธรรมทายาทได้กราบลาเพื่อขอบวชมันเ็ป็นภาพที่ประทับใจในจิตใจของผู้ัเป็นพ่อและแม่ตราบจนสิ้นอายุไขของท่านมากกว่า แล้วยิ่งเมื่อนาคธรรมทายาทกราบเสร็จเรียบร้อย เสียง "อุกาสะ" ก็ดังขึ้นพร้อมกัน เชื่อไหมครับท่านใดไม่เคยได้บวชคงไม่รู้ซึ้งกับคำคำนี้เท่าไหร แต่ถ้าท่านลองได้บวชซักครั้ง แล้วได้มีโอกาสกล่าวประโยคที่ว่า "อุกสาะ ดังข้้าพเจ้าทั้งหลาย ฯลฯ" ท่านจะเข้าใจดีว่ามันมีความหมายเพียงใด นาคหลายท่านไม่สามารถกลั้นอารมณ์ความรู้สึกในใจออกมากได้ ต้องปล่อยให้ความปลื้มปิติในใจไหลรินออกมาเ็ป็นน้ำจากนัยตา แต่มันเป็นน้ำตาแห่งชัยชนะที่ได้ชนะแล้วซึ่งกิเลสในตัว พร้อมแล้วที่จะเปลียนเป็นเพศบรรพชิตที่ทรงคุณค่า น้ำตาของผู้เป็นแม่ก็ไหลรินด้วยความปลื้มปิติด้วยเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ใช่ทุกท่านที่ร้องให้ด้วยความปลื้มปิตินั้น หลายท่านแสดงความปลื้มใจในบุญนี้ด้วยสายตา สายตาที่สดใสเป็นประกาย สายตาที่แสดงถึงความตื้นตันและสมหวังที่ลูกชายสุดที่รักได้บวช

และเมื่อเสียงพิธีกรให้สัญญาณลำดับต่อไปดังขึ้น ผู้ปกครองก็มอบบาตรและจีวรให้กับนาคธรรมทายาท เมื่อได้รับบาตรและจึวรเรียบร้อยแล้ว พิธีกรก็ให้เหล่านาคธรรมทายาทนั่่งพับเพียบและหลับตา หลังจากนั้นก็มีเสียงเพลงของตะวันธรรมดังสวนขึ้นมาท่ามกลางความเงียบนั้น "น้ำตาแม่หลั่งจากใจแม่ริน เพียงแม่ได้ยินคำกล่าวอำลา ฯลฯ" บรรกาศตอนนั้นถ้าใครไม่ปลื้ม ถ้าใครไม่ปิติ ถ้าใครไม่ตื้นตันใจก็คงจะเป็นเรื่องแปลก ผู้ที่ปลื้มอยู่แล้วก็ยิ่งปลื้มขึ้นไปอีก บางท่านก็ต้องมาหลั่งน้ำตาแห่งความปิติอีกครั้งในช่วงนี้ เป็นบรรยากาศที่ดีมากๆ และเมื่อจบเพลงพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์เสร็จลง พิธีกรจึงเปิดโอกาสให้เหล่านาคธรรมทายาทและผู้ปกครองได้พูดคุยกัน นาคหลายท่านก้มกราบลงที่ตักคุณแม่อีกครั้ง หลายท่านสวมกวดด้วยความคิดถึง หลายท่านยิ้มหัวเราะคุยกันอย่างมีความสุข หลายท่านได้บันทึกภาพด้วยกล้องดิจิตอล แต่ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า ภาพเหล่านี้ได้ถูกบันทึกด้วยเครื่องมือที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดนั่นคือศูนย์กลางกายของเราเีรียบร้อยแล้ว หลังจากได้พูดคุยกันเป็นระยะเวลาพอสมควร พิธีกรจึงให้สัญญาณเพื่อให้นาคธรรมทายาทได้กลับไปพักผ่อนและเตรียมตัวบวชต่อไปในช่วงบ่าย แน่นอนครับทุกอย่างทั้งตอนเดินเข้าพิธีและเดินออกจากพิธีก็ยังคงเต็มไปด้วยความเป็นระเบียบ สงบ และสง่างาม สมแล้วที่จะเป็นบุคคลที่ได้เป็นพระแท้ให้เราได้กราบไหว้ในอนาคตอันใกล้ๆ นี้

ปล. มือใหม่หัดเขียนนะครับ ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ.ที่นี้นะครับ :-)

Happy&Smile
@--แสงตะวัน--@
4/2/2010 16:41
-----------------------------------------------------------