ขอ note อารมณ์เพลงไว้ก่อนเดี๋ยวลืม

หน้าแรก... "คิดถึงเธอ" เม่งวาดลาดเส้นอะไรก็ไม่รู้วกไปวนมา ทำให้พอเข้าใจตัวเองตอนนั้นเหมือนกันว่า นี่หรือคือความรัก นี่หรือคือความคิดถึง กูว่ามันไม่ใช่แล้วหละ มันสับสน แล้วก็ดูวุ่นวายมากๆ มิน่า มิน่า

หน้าที่สอง... "เครียด mate" มีลาดเส้นคล้ายกันเลยแต่เป็นปากกา ได้ข้อสรุปเบื้องต้นได้ว่า ตอนปีหนึ่งเม่งไม่ได้ตั้งใจเรียนเลย มิน่า มินา ถึงติด F math มา

หน้าทีสาม... "รักเธอเสมอ" พูดถึงบทเรียนจากความรู้สึกถึงความหลัง เรื่องของบทเรียนชีวิต ขอบอกๆ ประโยคตบท้าย ทุกครั้งที่ผมเหนื่อย ผมท้อ ผมคิดถึงคุณเสมอ โอ้ โอ้ แม้เจ้าเป็นเอามาก เพราะฉะนั้นมิแปลกใจเลยครับที่ตอนปี 1 เทอม 1 ถึงได้เกรดเฉลี่ยน 1.34 ฮืม ไม่ retire ก็บุญแล้ว

หน้าที่สี่... "เหนื่อย" มีแค่สามประโยคนอกนั้นเป็นลายเส้นตรงบ้างเฉียงบาง
"บางครั้งคนเราก็เหนื่อยนะ เหนื่อยมากเหนื่อยจนท้อ แต่หนทางยังอีกยาวไกล ถ้าท้อก็จบ"

หน้าที่ห้า... "รักหรือ" หน้านี่เป็นเรื่องเป็นราวมากที่สุด มีการเขียนเป็นย่อหน้าที่สมบูรณ์ พูดถึงความรู้สึกของตัวเอง อ่านแล้วก็ำขำๆ เป็นหน้าแรกที่เขียนวันที่กำกับนั่นคือ 21 เม.ย.37 ซึ่งมีกลอนตบท้ายดังที่ได้เขียนไปแล้วในกระทู้ที่ผ่านมา หน้านี้ทำให้จับความรู็สึกของตัวเองได้ว่า เม่งซ้ำๆ ยังไงไม่รู้ ดังนั้นถ้าไม่หยุด ณ.ตอนนี้ ณ.ชาตินี้ มันก็คงซ้ำไปซ้ำมา ซ้ำมาซ้ำไป จนไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นมันต้องมีจุดจบของเรื่องราวนี้ เพราะว่ายังมีเรื่องราวอื่นอีกมากมายที่ต้องผ่านไปให้ได้ ถ้ามามัวติดอยู่กับเรื่องพวกนี้ มันก็คงไปไหนได้ไม่ไกล :-)

หน้าที่หก ... "ฝันไปเหอะไอ้น้อง" ภาพนี้เหมือนๆ เขียนภาพคนสองคนจับมือกันอยู่บนเรือ มีรูปหัวใจ มีทิวเขา ดอกอาทิตย์ ต้นไม้ แล้วก็มีรูปหัวใจกลางลำเรือ มีเขียนกำกับภาพว่า "คุณกับผมตลอดไป" แล้วก็เขียนกรอบสี่เหลี่ยมคลอบรูปได้ แล้วก็มาเขียนด่่าตัวเองใต้รูปว่า "ฝันไปเหอะไอ้น้อง / san ป๋า ส. boss 6/5 ..

หมดแล้ว..กล่าวโดยสรุปคือ กูว่าไอ้สัณห์ตอนปี 1 เม่งเป็นเอาหนักหว่ะ ฮิ ฮิ แต่ก็ดีได้มาทบทวนเรื่องราว แล้วก็มีเวทีให้ระบายอารมณ์ความรู้สึกใน sunshineslikeamusic แต่สุดท้าย คนเราต้องรับรู้และยอมรับถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้นก่อน เมื่อกล้าที่จะยอมรับมันก็ มันก็กล้าที่จะหาทางออกให้กับความทุกข์นั้น ขอปิดท้ายได้ข้อสรุปทางออกของเรื่องราว ณ.เวลานี้ ด้วยคำนี้แล้วกัน

+++ "ยอดมนุษย์ 100%" ++++